Tiany Kiriloff presenteerde televisieprogramma’s, schrijft en schreef al voor verschillende kranten en magazines, maar is nu vooral bekend als bezieler van en drijvende kracht achter online mode- en lifestylemagazine Belmodo. “Ik ben daarmee begonnen toen nog niemand geloofde in de kracht van online platformen.”

Zou je durven stellen dat je je carrière aan het internet te danken hebt?
“In zekere zin wel. Zeven jaar geleden ben ik met Belmodo begonnen, en iedereen fronste de wenkbrauwen. Niemand begreep waarom ik dat deed en wat ik precies wilden bereiken. Maar ik geloofde keihard in dat online verhaal, en zie, vandaag werken maar liefst zeven mensen fulltime voor de blog, en hebben we grootse plannen voor de toekomst. Dus je kan wel degelijk een mooie carrière uitbouwen via het internet.”

Het digitale landschap evolueert snel. Is dat niet moeilijk om toekomstplannen te maken?
“Ik denk dat we in elk geval meer moeten toewerken naar het concept van community: surfers, consumenten en bezoekers willen hun zegje doen, interactie hebben met aanbieders, onderhandelen, enzovoort. We moeten inspelen op die vraag tot meer betrokkenheid. Ik denk dat het offline gegeven een belangrijke rol zal blijven spelen – op voorwaarde dat ze een merkbare meerwaarde bieden – maar online kan je veel meer interactie genereren.”

 

Onze kinderen hebben duidelijke regels over gebruik van smartphone en tablet

 

Je ziet een toekomst voor print, maar wat met fysieke winkels? Maken die nog een kans tegenover e-commerce?
“We zijn als consument in elk geval verwend: we bestellen iets online, en de volgende dag zit het in de bus. Winkels zullen dus van hun eigen unieke sterkte moeten uitgaan, en dat is het aanspreken van zoveel mogelijk zintuigen. Online kan je nu eenmaal geen geur of sfeer ervaren, of bepaalde stoffen voelen. Winkels die iets te eten aanbieden of werken met een live dj, of die zich op een andere manier als onweerstaanbaar profileren voor een middagje shoppen met vriendinnen, die hebben een streepje voor. Online concurrentie of niet.”

Je bent zelf heel actief online. Heb je een idee hoeveel tijd je er aan besteedt?
“Heel veel in elk geval (lacht). Ik werk heel veel met social media, niet alleen persoonlijk, maar ook omdat het een heel dankbaar forum voor marketing is, én een bron van inspiratie. Vooral InstagramPinterest en Snapchat zijn op dat vlak interessant. Niet dat ik een schriftje naast mij heb en alles noteer wat interessant is, het vormt meer een drive. Nieuwe merken ontdekken, trends aanvoelen, dat soort dingen. Ook nu ik in verwachting ben van nummer drie is het handig, bijvoorbeeld voor tips rond zwangerschapskleding of inrichting van de kinderkamer.”

Vandaag kan iedereen die dat wil met een fashion blog beginnen. Is dat geen vervelende concurrentie?
Waarom? Als je passie hebt, moet je die kans toch grijpen? Maar je moet ambitie hebben, weten waar je naartoe wil, een ‘smoel’ krijgen, en uitblinken in wat je doet. Gewoon wat outfits gaan bespreken volstaat niet meer. Maar ik raad iedereen die dat wil aan om met een blog te beginnen, als het de ambitie is jezelf te verbeteren: een betere schrijver, kok, fotograaf of wat dan ook worden.”

 

Internet is de perfecte reisgezel

 

Kan je op vakantie gemakkelijk afscheid nemen van social media?
“Ik zal proberen om mijn mails niet te vaak te checken en sms’en niet te beantwoorden, maar op Instagram en Pinterest blijf ik actief. Al was het maar omdat ik heel graag naar prentjes kijk (lacht). Ik zou zelfs zeggen dat het deel uitmaakt van mijn onthaasting, ik word er kalm van. Bovendien is internet de perfecte reisgezel. Ik was laatst op skivakantie en had hoofdpijn. Er zaten pijnstillers in de bagage, maar was dat een optie voor een zwangere vrouw? Even surfen en je hebt je antwoord: bijsluiters zijn gewoon online te raadplegen.”

Maak je een onderscheid tussen privé- en professioneel gebruik van sociale media?
“Ah, dat loopt allemaal door elkaar bij mij, het is echt een zootje (lacht). Als ik iets nieuws aan heb op vakantie, zal ik dat ook wel posten, al was het maar als geste naar de ontwerper of winkel toe.”

Waar trek je de grens eigenlijk op persoonlijk vlak? Iedereen die dat wil kan je zwangerschap van dag op dag volgen.
“Ik heb niet echt een grens, maar ik voel zo’n dingen instinctief aan, ’t is een gevoel. Zo zou ik nooit een foto van mijn woninginterieur online zetten, omdat ik vind dat mensen daar geen behoefte aan hebben. Maar mijn zwangerschap vind ik gewoon leuk om te delen. En ik bepaal zelf hoever ik daarin ga uiteraard.”

 

Fysieke winkels hebben volgens mij zeker nog een toekomst

 

Wie bekend is én online actief is, mag zich aan heel wat kritiek en meningen verwachten. Lig je daar wakker van?
“Goh, iedere mens is als een dessert: je lust het of je lust het niet (lacht). En sommige mensen hebben de behoefte om hun smaakvoorkeur online te delen. Dus ik kom inderdaad soms minder positieve zaken tegen. En dan denk ik: tja, dat kan gebeuren.”

Denk je soms na over de digitale wereld waarin je jonge kinderen terecht zullen komen?

“Ze zijn zelf nog te jong om er actief mee bezig te zijn, maar we stellen wel duidelijke regels op. De tablet kan bijvoorbeeld nooit aan tafel, maar alleen op verlof, en dan nog alleen tijdens de vlucht. Eenmaal gearriveerd is het van: daar is het zwembad, amuseer jullie (lacht). Ook op restaurant stellen we regels. Als ze vragen om de smartphone is het ‘njet’, ze hebben papier en kleurpotloden mee en moeten zich daar maar mee bezig houden. Ze kennen de mogelijkheden van online tools wel heel goed – omdat we samen naar tekenfilms op Netflix kijken bijvoorbeeld – maar ze weten dat ze er niet om moeten vragen. Ik denk trouwens dat er op termijn een kentering zit aan te komen, dat de generatie van mijn kinderen zal zeggen: die sociale media moeten even niet meer.”

Je behoort zoals gezegd tot de eerste generatie van adapters. Heb je soms het gevoel dat het allemaal te snel gaat?
“O ja hoor. Ik behoor tot de eerste generatie en was ook waarschijnlijk één van de eerste gebruikers van Myspace. Ik heb het gevoel dat het toen allemaal gezapig verliep. Wat er nu allemaal gebeurt: wow, soms echt way out there. Laatst zag ik mijn dochter naar de televisie stappen, waar ze het scherm begon te swipen. Ik kon alleen maar denken: o mijn god (lacht).”